Mensen van Brein

Er was eens……………… zo begint toch bijna elk sprookje!

In de lage landen, verscholen achter eeuwen oude bomen, ligt een klein dorpje. Er wonen niet zo veel mensen en zij hebben niet zo veel te maken met de buitenwereld. In Brein helpen alle mensen elkaar. Boer Hein zorgt voor de melk en het vlees. Naast boer Hein woont Else.  Zij heeft een erf vol met scharrelkippen. Bij haar kun je je zelf geteelde groentes ruilen voor lekkere verse scharreleitjes. De schapenscheerder en zijn kinderen zorgen voor de schapen. Van hun vacht worden mooie gekleurde knotten wol gemaakt om truien van te breien. Zo draagt iedereen een steentje bij aan het leven van alle dag. Kortom het leven is mooi en simpel in Brein. Men geniet van de kleine dingen in het leven.

Marie Joseé, een van de bewoners van Brein, heeft een hobby. Daar wordt wel wat raar tegenaan gekeken door haar dorpsgenoten. Zij houdt geen koeien of schapen en werkt ook niet in de moestuin. Af en toe kookt zij wel voor wat mensen. Soms komen kinderen op bezoek die zij dan voorleest. Zo levert zij ook haar bijdrage aan het dorp. Marie Joseé heeft een ontdekking gedaan, bij toeval. Op een dag liep zij langs het kanaal en zag een man zitten op het bankje langs het water, met een wit schildersdoek. De man kende zij niet “hij woont vast in de buitenwereld” dacht zij. Maar vriendelijk als zij is maakte zij een praatje met hem. Jozef heet de man en hij nodigde Marie Joseé uit om naast hem op het bankje te komen zitten. Zwijgend schildert de man een vrolijk landschap op het doek, het lijkt wel toveren. Dat ging zo een aantal weken door tot Jozef zei “kom laten wij samen gaan schilderen” dat was wel wat. Marie Josseé ontdekt dat zij vrolijk wordt van de kleuren en de voorstellingen die in haar opkomen. “Ik wil deze ontdekking niet voor mijzelf houden” zei zij. Marie Joseé begon haar geluk uit te delen aan de mensen uit Brein. Brein werd al snel te klein voor haar en zij trok de wereld in. Zij ontdekte de prachtigste plekjes in de wereld en overal waar Marie Joseé kwam deelde zij een beetje van haar geluk uit. Alles om haar heen werd er een beetje mooier en vrolijker van.
Mensen uit Brein zijn eenvoudig en verlangen niet naar de grote buitenwereld. Zij hebben een groot, warm hart en dat kan die wereld best gebruiken. Mensen uit Brein helpen elkaar met alles.

En hoe gaat het nu verder met Marie Joseé? Zij is soms in de buitenwereld en soms trekt zij zich terug in Brein. Maar een ding is zeker zij blijft nog heel lang kleine beetjes geluk uitdelen aan de mensen om haar heen. En daar wordt de buitenwereld een heel klein beetje vrolijker van.

Tante Truus.

venster sluiten